در زمینه بسته بندی انعطاف پذیر، کیسه های پلاستیکی پلی اتیلن، کیسه های پلاستیکی پلی اتیلن و کیسه های پلاستیکی پلی اتیلن هر کدام به دلیل تفاوت در مواد و فرآیندها دارای ویژگی های عملکردی و موقعیت کاربردی منحصر به فردی هستند. درک واضح تفاوت بین کیسه های پلاستیکی PO و سایر کیسه های پلاستیکی رایج به دستیابی به تطابق عملکرد و بهینه سازی هزینه در انتخاب مواد و کاربرد کمک می کند و نیازهای بسته بندی سناریوهای مختلف را برآورده می کند.
از منظر ترکیب مواد، کیسههای پلاستیکی PO عمدتاً مبتنی بر ترکیبهای پلیالفین یا سیستمهای اکستروژن هم-، معمولاً ترکیبی از پلیاتیلن با چگالی کم خطی (LLDPE) و پلیپروپیلن (PP)، یا ترکیبی از متالوسن-است که پلیاولفینهای کاتالیز شده و مواد الاستومر انعطافپذیری را با هم ترکیب میکنند. از سوی دیگر، کیسه های پلاستیکی پلی اتیلن از پلی اتیلن منفرد (شامل LDPE، LLDPE، و HDPE) به عنوان ماده اولیه استفاده می کنند و بر انعطاف پذیری، مقاومت شیمیایی و خواص آب بندی آسان پلی اتیلن در حرارت{4} تاکید دارند. با این حال، کیسه های پلاستیکی PP در درجه اول از پلی پروپیلن ساخته شده اند، که بر استحکام بالا، مقاومت در برابر حرارت و مقاومت در برابر خستگی پلی پروپیلن تأکید می کند. این تفاوت مواد مستقیماً جهت گیری خواص مکانیکی و حرارتی آنها را تعیین می کند.
از نظر خواص مکانیکی، کیسه های پلاستیکی PO به دلیل افزودن اجزای PP، عموماً دارای استحکام کششی، سفتی و مقاومت در برابر سوراخ شدن بهتری نسبت به کیسه های معمولی LDPE هستند. آنها همچنین نسبت به کیسه های PP خالص انعطاف پذیرتر هستند و کمتر در معرض شکستگی تحت بارهای سنگین یا جابجایی مکرر هستند. کیسه های پلی اتیلن نرم هستند و دارای بالشتک خوبی هستند، اما تحمل بار و مقاومت در برابر ضربه آنها نسبتاً محدود است. کیسه های PP بالاترین سفتی و حفظ شکل عالی را دارند، اما به دلیل شکنندگی در معرض ترک خوردن در دماهای پایین یا تحت ضربه زیاد هستند.
از نظر ویژگیهای حرارتی، کیسههای PO دارای دمای{0} شروع آببندی کمتر و آببندی قویتر، محدوده دمایی وسیعتر هستند و میتوانند در دمای بالاتر برای دورههای کوتاه مقاومت کنند. انعطاف پذیری پایین{2}}دمای آنها نیز بهتر از کیسه های PP است. کیسه های پلی اتیلن دارای مقاومت عالی در برابر دمای پایین{4}، اما مقاومت حرارتی ضعیف تری هستند و در دماهای بالا مستعد نرم شدن و تغییر شکل هستند. کیسه های PP بالاترین نقطه ذوب و مقاومت حرارتی را دارند و می توانند شکل خود را برای مدت کوتاهی در آب جوش یا محیط هایی با دمای{6}بالا حفظ کنند، اما آب بندی حرارتی{7}}آنها دشوارتر است و به تجهیزات و فرآیندهای تخصصی نیاز دارد.
از نظر ظاهر و بافت، کیسه های PO شکل کامل و گرد و چین های مشخصی دارند. بسته به فرمول، آنها میتوانند به روکشهای شفاف، مات یا براق-بالا یا نیمهشفاف دست یابند که نظم را با حسی انعطافپذیر و محکم ترکیب میکنند. کیسههای پلیاتیلن دارای سطح نرمتر و ظریفتری هستند که شفافیت آن بسته به چگالی متفاوت است و احساس کمی لغزنده دارند. کیسه های PP دارای سطح صاف و سفتی قوی، با انعطاف پذیری تاشو خوب هستند، اما در دماهای پایین ترد می شوند.
از نظر کاربرد، کیسههای PO، به دلیل ترکیبی از استحکام و انعطافپذیری و ویژگیهای آببندی عالی در گرما، به طور گسترده در بستهبندیهای لجستیکی سنگین، نگهداری مواد غذایی، حفاظت از محصولات صنعتی و برنامههایی که نیاز به حفظ شکل خوب دارند، استفاده میشوند. کیسههای پلیاتیلن برای بستهبندیهای سبک،{3}}در یخچال، محصولات تازه و بستهبندی مصرفکننده روزمره مناسبتر هستند. کیسههای PP اغلب برای بستهبندیهایی استفاده میشوند که به مقاومت در برابر حرارت بالا و شکلهای ثابت نیاز دارند، مانند کیسههای نان، بستهبندی آب نبات، و درب جعبه ناهار یکبار مصرف.
به طور کلی، کیسه های پلاستیکی پلی اتیلن پلی اتیلن با کیسه های پلی اتیلن و پلی اتیلن تکی از نظر ترکیب مواد و تعادل عملکرد، ترکیبی از مزایای استحکام، انعطاف پذیری و گرما{1}} متفاوت است، که تمایز و رقابت قابل توجهی را در حد متوسط-به{3}بالا{4} که بر دوام و دوام بسته بندی و بخش بسته بندی تأکید می کند، نشان می دهد.